Önceki yazıda mutsuzluktan hayattan keyif alamama ve depresyondan, bahsetmiştik. Mutsuzluk kişiden kişiye değiştiği gibi, her gün yaşadığımız çeşitli olayların da mutluluğa ya da mutsuzluğa büyük etkisinin olduğunu hatırlamak gerekiyor. Sürekli mutsuzluğun yolu da maalesef depresyona gitmektedir. Depresyona girmek günümüzde artık normal kabul ediliyor. Depresyondayım düşüncesi de psikolojik olarak insanları içine çekiyor. Şimdi sıradan çok mutsuz ve depresyonda olan birinin içindekilerini dökelim. Bakalım bu kişi ya da kişiler neler düşünüyor? Çok mutsuzum. Gerçekten nefret ediyorum. Çok mutsuzum, kendimi iyi hissetmiyorum çünkü hayattan çok nefret ediyorum. Neden yaşadığımı hem bilmiyorum hem de hayatın yaşamaya hiç değmez saçma kısır bir döngüden başka bir şey olmadığını görüyorum. Hayattan keyif alamıyorum. Neden varım? Neden buradayım? Uyumak, hep uyumak istiyorum, bir daha da hiç uyanmak istemiyorum. Doğmayı ve buraya, bu paçavra dünyaya gelmeyi zerre kadar bile istemez...